Vanwege persoonlijke omstandigheden ben ik M.I.A. tot onbepaalde tijd.

In deze rubriek vertel ik over de producten die voor mij een FAIL zijn en je die, naar mijn mening, gerust mag overslaan. Hopelijk gaat er dan een alarmbelletje rinkelen wanneer je dit product ziet liggen in de winkel .

Vandaag de Catrice Perfect Adapt Concealer in de kleur 020 Natural Beige. Volgens de verpakking is dit een concealer die je onder je ogen aan moet brengen om de donkere kringen en fijne lijntjes te verbergen. Daar was ik eerst een beetje sceptisch over, omdat ik overal lees dat een huidskleurige concealer eerder bedoeld is om oneffenheden op je gezicht te camoufleren. Een roze of zalmkleurige concealer is geschikter voor onder je ogen. Zou het product dan wel werken? Juist hierdoor werd ik nieuwsgierig en besloot het toch maar mee te nemen. De zilveren verpakking hielp ook wel bij mijn keuze, want het zag er toch best stylish uit zo voor een budgetmerk!

De eerste maand waarin ik het product gebruikte voorspelde al niet veel goeds. Het draaisysteem werkt gewoon niet zo fijn, omdat je al gauw te veel product uit de verpakking draait. Maar doordat het product nog heel vloeibaar was bracht het gemakkelijk aan onder mijn ogen. Het blenden was ook wel goed te doen, maar als je daar te lang mee wachtte begon het toch een beetje te kruimelen. Mijn donkere kringen verdwenen ook niet direct. Ik moest twee lagen aanbrengen voor ik resultaat zag. Na een tijdje merkte ik dat ik toch vaker naar mijn much creamier Catrice Allround Concealer Palet reikte en de Perfect Adapt Concealer zo ergens achter in mijn la belandde. Tot ik na een maand het product weer zag liggen en besloot om het nog een kans te geven. En tot mijn verbazing gebeurde er dit:

Het product kwam er aan de zijkant uit! Hoe bizar! De consistentie was ook ineens veranderd van een vloeibare vorm naar een soort van crème. Had ik dan misschien de dop er niet goed op geplaatst? Maar dat was denk ik niet de oorzaak, want daar ben ik altijd heel zorgvuldig in en bovendien lag het goed beschermd op een donkere plek. Dan zou het product toch niet zó snel uit moeten drogen? Het werd alleen maar erger toen ik het aanbracht onder mijn ogen:

Ik heb het hier zelfs uit proberen te blenden met mijn vinger, maar het begon steeds meer en meer te kruimelen. Op de verpakking staat dat het zes maanden goed zou moeten blijven, maar ik had het product nog maar twee en halve maand! Dit kon toch niet de bedoeling zijn? Uit frustratie gooide ik het weer terug de la in om het na een paar dagen weer uit te testen. Tot mijn teleurstelling kreeg ik weer hetzelfde, rampzalige resultaat.

Mijn conclusie is duidelijk: dit product is absoluut géén aanrader! Direct hierna wou ik hem bijna weggooien tot ik bedacht dat ik over dit soort fail producten een nieuwe rubriek kan maken voor mijn blog. Zo was de Perfect Adapt Concealer toch nog ergens goed voor .

De Perfect Adapt Concealer is te koop bij Kruidvat te vinden in het schap van Catrice voor €2,99.

Voor degene die dit product ook (gehad) hebben: gebeurde dit ook bij jullie? Of kies IK altijd de verrotte appel uit de mand?

In deze rubriek vertel ik over de producten die voor mij een FAIL zijn en je die, naar mijn mening, gerust mag overslaan. Hopelijk gaat er dan een alarmbelletje rinkelen wanneer je dit product ziet liggen in de winkel .

Vandaag de Catrice Perfect Adapt Concealer in de kleur 020 Natural Beige. Volgens de verpakking is dit een concealer die je onder je ogen aan moet brengen om de donkere kringen en fijne lijntjes te verbergen. Daar was ik eerst een beetje sceptisch over, omdat ik overal lees dat een huidskleurige concealer eerder bedoeld is om oneffenheden op je gezicht te camoufleren. Een roze of zalmkleurige concealer is geschikter voor onder je ogen. Zou het product dan wel werken? Juist hierdoor werd ik nieuwsgierig en besloot het toch maar mee te nemen. De zilveren verpakking hielp ook wel bij mijn keuze, want het zag er toch best stylish uit zo voor een budgetmerk!

De eerste maand waarin ik het product gebruikte voorspelde al niet veel goeds. Het draaisysteem werkt gewoon niet zo fijn, omdat je al gauw te veel product uit de verpakking draait. Maar doordat het product nog heel vloeibaar was bracht het gemakkelijk aan onder mijn ogen. Het blenden was ook wel goed te doen, maar als je daar te lang mee wachtte begon het toch een beetje te kruimelen. Mijn donkere kringen verdwenen ook niet direct. Ik moest twee lagen aanbrengen voor ik resultaat zag. Na een tijdje merkte ik dat ik toch vaker naar mijn much creamier Catrice Allround Concealer Palet reikte en de Perfect Adapt Concealer zo ergens achter in mijn la belandde. Tot ik na een maand het product weer zag liggen en besloot om het nog een kans te geven. En tot mijn verbazing gebeurde er dit:

Het product kwam er aan de zijkant uit! Hoe bizar! De consistentie was ook ineens veranderd van een vloeibare vorm naar een soort van crème. Had ik dan misschien de dop er niet goed op geplaatst? Maar dat was denk ik niet de oorzaak, want daar ben ik altijd heel zorgvuldig in en bovendien lag het goed beschermd op een donkere plek. Dan zou het product toch niet zó snel uit moeten drogen? Het werd alleen maar erger toen ik het aanbracht onder mijn ogen:

Ik heb het hier zelfs uit proberen te blenden met mijn vinger, maar het begon steeds meer en meer te kruimelen. Op de verpakking staat dat het zes maanden goed zou moeten blijven, maar ik had het product nog maar twee en halve maand! Dit kon toch niet de bedoeling zijn? Uit frustratie gooide ik het weer terug de la in om het na een paar dagen weer uit te testen. Tot mijn teleurstelling kreeg ik weer hetzelfde, rampzalige resultaat.

Mijn conclusie is duidelijk: dit product is absoluut géén aanrader! Direct hierna wou ik hem bijna weggooien tot ik bedacht dat ik over dit soort fail producten een nieuwe rubriek kan maken voor mijn blog. Zo was de Perfect Adapt Concealer toch nog ergens goed voor .

De Perfect Adapt Concealer is te koop bij Kruidvat te vinden in het schap van Catrice voor €2,99.

Voor degene die dit product ook (gehad) hebben: gebeurde dit ook bij jullie? Of kies IK altijd de verrotte appel uit de mand?

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben dól op chocolademelk. Van cacaopoeder of chocola gemixt in een mok met hete melk tot direct geschonken uit een pak; zolang het lijkt op chocolademelk ben ik tevreden. Al hou ik wel van een volle smaak van chocola, dus niet dat het voor meer dan de helft naar melk of water smaakt (zoals uit die slechte automaten op mijn vorige school).

Vorige week werd ik tijdens het shoppen een koffiewinkel binnengetrokken door vriendinnetje M. en zag ik deze grappig uitziende blokjes van het merk Choc-o-Lait. Het zijn kleine chocoladeblokjes aan een stok die bedoeld zijn om in een kop hete melk te roeren. Op die manier creër je direct chocolademelk. Oh my, dit kon ik niet weerstaan. Ik griste er drie uit het schap in de smaken Caramel, Hazelnut en Milk en rekende ze af bij de kassa voor €1,50 per stuk.

De kerstvakantie is sinds gister ein-de-lijk begonnen voor mij. Nu is er natuurlijk geen beter moment om bij te komen van alle stress van de voorgaande weken met een easy read en een lekker warme mok chocolademelk. Mijn vader was zo lief geweest om de melk alvast op te warmen en over te schenken in een mok. Nu hoefde ik alleen nog maar het stokje met caramelsmaak er doorheen te roeren. Het duurde alleen wel vier hele minuten tot het blokje was opgelost… Dan gaat cacaopoeder toch wat sneller! Maar ja, ik verwachtte natuurlijk een authentieke chocolademelk smaak. Na vier minuten geroerd te hebben kreeg het eindelijk een donkerbruine kleur. Voilá, een kop choc-o-lait.

Na de eerste slok wist ik gelijk dat ik er niet weg van was. Het smaakte totaal niet bijzonder en helemaal niet naar wat ik er van had verwacht. De caramel was ook ver te zoeken. Alsof ik wat hagelslag had gemixt met melk. Ik denk dat mijn verwachtingen te hoog waren… Maar dat mag ook wel voor een prijs van anderhalve euro voor een mini-blokje chocola… Daar ging mijn kerstmood. Ik denk dat ik het voor de rest van de vakantie houd bij een oude vertrouwde kop warme Chocomel met een grote toef slagroom.

Choc-o-Lait is o.a. te koop bij thee- en koffiewinkels voor €1,50 p.s. De mijne kocht ik in Groningen bij Simon Lévelt.

Hoe hebben jullie je chocolademelk graag?

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben dól op chocolademelk. Van cacaopoeder of chocola gemixt in een mok met hete melk tot direct geschonken uit een pak; zolang het lijkt op chocolademelk ben ik tevreden. Al hou ik wel van een volle smaak van chocola, dus niet dat het voor meer dan de helft naar melk of water smaakt (zoals uit die slechte automaten op mijn vorige school).

Vorige week werd ik tijdens het shoppen een koffiewinkel binnengetrokken door vriendinnetje M. en zag ik deze grappig uitziende blokjes van het merk Choc-o-Lait. Het zijn kleine chocoladeblokjes aan een stok die bedoeld zijn om in een kop hete melk te roeren. Op die manier creër je direct chocolademelk. Oh my, dit kon ik niet weerstaan. Ik griste er drie uit het schap in de smaken Caramel, Hazelnut en Milk en rekende ze af bij de kassa voor €1,50 per stuk.

De kerstvakantie is sinds gister ein-de-lijk begonnen voor mij. Nu is er natuurlijk geen beter moment om bij te komen van alle stress van de voorgaande weken met een easy read en een lekker warme mok chocolademelk. Mijn vader was zo lief geweest om de melk alvast op te warmen en over te schenken in een mok. Nu hoefde ik alleen nog maar het stokje met caramelsmaak er doorheen te roeren. Het duurde alleen wel vier hele minuten tot het blokje was opgelost… Dan gaat cacaopoeder toch wat sneller! Maar ja, ik verwachtte natuurlijk een authentieke chocolademelk smaak. Na vier minuten geroerd te hebben kreeg het eindelijk een donkerbruine kleur. Voilá, een kop choc-o-lait.

Na de eerste slok wist ik gelijk dat ik er niet weg van was. Het smaakte totaal niet bijzonder en helemaal niet naar wat ik er van had verwacht. De caramel was ook ver te zoeken. Alsof ik wat hagelslag had gemixt met melk. Ik denk dat mijn verwachtingen te hoog waren… Maar dat mag ook wel voor een prijs van anderhalve euro voor een mini-blokje chocola… Daar ging mijn kerstmood. Ik denk dat ik het voor de rest van de vakantie houd bij een oude vertrouwde kop warme Chocomel met een grote toef slagroom.

Choc-o-Lait is o.a. te koop bij thee- en koffiewinkels voor €1,50 p.s. De mijne kocht ik in Groningen bij Simon Lévelt.

Hoe hebben jullie je chocolademelk graag?

Zucht… Beauty-video's… Ze zijn mijn #1 verslaving. Ik krijg maar geen genoeg van de talloze make-up tutorials en guru's op Youtube. Natuurlijk ben ik zelf hierdoor geïnspireerd geraakt en daarom nu mijn volgende vraag aan jullie:
 

Kom maar op met jullie ideeën. Ik ben benieuwd!

Zucht… Beauty-video's… Ze zijn mijn #1 verslaving. Ik krijg maar geen genoeg van de talloze make-up tutorials en guru's op Youtube. Natuurlijk ben ik zelf hierdoor geïnspireerd geraakt en daarom nu mijn volgende vraag aan jullie:
 

Kom maar op met jullie ideeën. Ik ben benieuwd!

Meer dan een maand geleden vierden moslims het suikerfeest, waaronder mijn Afghaans vriendinnetje Samman. Ikzelf ben geen moslima, deed niet mee aan de Ramadan en vierde dus ook geen suikerfeest. Ik was dan ook blij verrast toen Samman mij uitnodigde om het bij haar thuis te komen vieren. Om het hele gebeuren kort samen te vatten: het was ge-wel-dig. Ze had enorm veel lekkers gebakken, we zijn de hele nacht opgebleven, foto's gemaakt, lekker gekletst en naar een Bollywoodfilm zitten kijken en als cherry on top heeft Samman mijn hand versierd met henna!

Voor als je niet weet wat henna is: het is een rode kleurstof, waarmee je je handen en haar kunt verven. In India (en ook in sommige omliggende landen) wordt hiermee bijvoorbeeld de handen van een bruid versierd voor de huwelijksplechtigheid. Voor mij zat er natuurlijk geen betekenis achter, maar ik wou altijd al eens willen weten hoe het zou zijn om een henna-tattoo te hebben.

Terwijl wij een gesprek voerden en ondertussen een film keken, maakte zij die nacht zowaar een heel kunstwerk op mijn hand. Hiervoor mixte zij eerst het hennapoeder met water tot een roodbruin goedje. Vervolgens werd er een tandenstoker (!) in gedipt en begon zij patroontjes te tekenen met alleen haar fantasie.

Het resultaat vind ik echt heel mooi gelukt! Sommigen weten half niet hoe moeilijk het is om met henna te werken. Naar mijn mening is het een kunst op zich, want het heeft veel concentratievermogen en precisie nodig. Bovendien heeft henna heel erg de neiging om samen te klonteren, dus je moet heel voorzichtig te werk gaan met details. Het is in ieder geval moeilijker dan je zou denken!

Toen de henna net was opgebracht had het een donkerbruine kleur. Na een tijdje droogde het op en de lijnen begonnen de volgende dag langzaam af te brokkelen. Tenslotte hield ik een oranjerode kleur over. Persoonlijk had ik het mooier gevonden als het donkerbruin gebleven was, maar dit vond ik ook niet misstaan. De patroontjes waren in ieder geval prachtig om te zien! Ik kreeg er dan ook heel veel complimentjes over van mijn familie en klasgenoten. Het bleef zelfs niet onopgemerkt bij een aantal mensen in de bus op weg naar huis .

Henna blijft meestal twee weken zitten. In mijn geval was het nog geen week… Ik moet er dan wel bij zeggen dat ik smetvrees heb en mijn handen wel tien tot twintig keer op een dag was. Geen wonder dus… Desondanks heb ik er wel veel plezier van gehad. Thanks Sam!

Als je net als ik geen tattoo durft te nemen is henna een goed alternatief. Alleen raad ik je wel aan om het te laten doen door iemand met ervaring. Het kan ook zijn dat je er allergisch voor bent, dus test het eerst uit op een klein gedeelte van je hand.

Tenslotte wil ik jullie nog wat foto's laten zien van mijn vriendinnetje en ik en al het lekkers wat zij gemaakt had .

                                                                      Yummm…

Meer dan een maand geleden vierden moslims het suikerfeest, waaronder mijn Afghaans vriendinnetje Samman. Ikzelf ben geen moslima, deed niet mee aan de Ramadan en vierde dus ook geen suikerfeest. Ik was dan ook blij verrast toen Samman mij uitnodigde om het bij haar thuis te komen vieren. Om het hele gebeuren kort samen te vatten: het was ge-wel-dig. Ze had enorm veel lekkers gebakken, we zijn de hele nacht opgebleven, foto's gemaakt, lekker gekletst en naar een Bollywoodfilm zitten kijken en als cherry on top heeft Samman mijn hand versierd met henna!

Voor als je niet weet wat henna is: het is een rode kleurstof, waarmee je je handen en haar kunt verven. In India (en ook in sommige omliggende landen) wordt hiermee bijvoorbeeld de handen van een bruid versierd voor de huwelijksplechtigheid. Voor mij zat er natuurlijk geen betekenis achter, maar ik wou altijd al eens willen weten hoe het zou zijn om een henna-tattoo te hebben.

Terwijl wij een gesprek voerden en ondertussen een film keken, maakte zij die nacht zowaar een heel kunstwerk op mijn hand. Hiervoor mixte zij eerst het hennapoeder met water tot een roodbruin goedje. Vervolgens werd er een tandenstoker (!) in gedipt en begon zij patroontjes te tekenen met alleen haar fantasie.

Het resultaat vind ik echt heel mooi gelukt! Sommigen weten half niet hoe moeilijk het is om met henna te werken. Naar mijn mening is het een kunst op zich, want het heeft veel concentratievermogen en precisie nodig. Bovendien heeft henna heel erg de neiging om samen te klonteren, dus je moet heel voorzichtig te werk gaan met details. Het is in ieder geval moeilijker dan je zou denken!

Toen de henna net was opgebracht had het een donkerbruine kleur. Na een tijdje droogde het op en de lijnen begonnen de volgende dag langzaam af te brokkelen. Tenslotte hield ik een oranjerode kleur over. Persoonlijk had ik het mooier gevonden als het donkerbruin gebleven was, maar dit vond ik ook niet misstaan. De patroontjes waren in ieder geval prachtig om te zien! Ik kreeg er dan ook heel veel complimentjes over van mijn familie en klasgenoten. Het bleef zelfs niet onopgemerkt bij een aantal mensen in de bus op weg naar huis .

Henna blijft meestal twee weken zitten. In mijn geval was het nog geen week… Ik moet er dan wel bij zeggen dat ik smetvrees heb en mijn handen wel tien tot twintig keer op een dag was. Geen wonder dus… Desondanks heb ik er wel veel plezier van gehad. Thanks Sam!

Als je net als ik geen tattoo durft te nemen is henna een goed alternatief. Alleen raad ik je wel aan om het te laten doen door iemand met ervaring. Het kan ook zijn dat je er allergisch voor bent, dus test het eerst uit op een klein gedeelte van je hand.

Tenslotte wil ik jullie nog wat foto's laten zien van mijn vriendinnetje en ik en al het lekkers wat zij gemaakt had .

                                                                      Yummm…

                       Neutral Eyes with a Pop of Blue! (klik om te vergroten)

Wanneer ik mijn ogen op wil maken, grijp ik de laatste tijd wat vaker naar neutrale kleuren. Soms vind ik het maar een beetje saai staan, omdat ik gewend was in de zomer heftige kleuren te dragen. Nu het herfst is besloot ik te gaan combineren: neutrale ogen met een pop of color.

Op mijn oogleden heb ik neutrale kleuren aangebracht uit het Quattro Eyeshadow Palet van Catrice in 01 Ciao Bella! Vervolgens trok ik een blauw lijntje op mijn onderste wimperrand om de ooglook wat kleur te geven. Daarvoor gebruikte ik een oogpotlood van L'Oréal genaamd Contour Kajal Soft Precision Eye Pencil in de kleur Sky Blue. Tenslotte nog wat mascara om mijn wimpers aan te zetten met de Sexy Curves Mascara in Blackest Black.

Op mijn gezicht draag ik de Satin Liquid Foundation van Maybelline en op mijn wangen een perzik-kleurige blush van Catrice. Verder draag ik niks op mijn lippen. Dat liet ik expres zo om de aandacht naar mijn ogen toe te leiden.

Het resultaat vind ik heel natuurlijk met toch een beetje pit erin. Ik ga deze combinatie dan ook zeker uitproberen met andere kleuren!